Het is een bekend gegeven, dat nieuwe medicijnen voor een beperkte groep patiënten peperduur kunnen uitvallen. Een behandeling van sommige exotische ziekten kan al snel meer dan € 100 000 per jaar kosten. De maatschappij is niet blij met dit soort bedragen voor een medische behandeling, maar heeft er zich min of meer in geschikt. Ter bestrijding van de kosten voor al deze dure gepatenteerde medicijnen propageert de overheid het gebruik van generieke medicijnen. Dat zijn medicijnen waar geen patent op rust.
Figuur 1 Baxter buit zijn monopoliepositie uit....
Onderzoek in de Verenigde Staten door Bloomberg News laat echter zien, dat ook de generieke sector exorbitante prijzen en prijsstijgingen kent. Overheid en medische wereld doen er dus goed aan op hun tellen te passen. Het onderzoek laat zien dat in de VS zeker 400 generieke medicijnen in prijs verdubbeld zijn en zeker 50 medicijnen zijn in die periode vertienvoudigd in prijs. Zo heeft Hospira, een dochter van Pfizer, de prijs voor procainamide – een middel tegen een onregelmatige hartslag – vervijftienvoudigd in de afgelopen acht jaar. Maar het kan nog gekker. Papaverine, dat in een bloedvat geïnjecteerd wordt om het te verwijden is met 700% de lucht in gegaan.
Natuurlijk heeft de sector zich verweerd tegen de talloze beschuldigingen van het ongeoorloofd opdrijven van de prijzen. Een veel gehoorde verdediging is, dat de prijsverhoging nodig was om bijvoorbeeld de kwaliteit van het te produceren medicijn te verbeteren en op een hoger plan te brengen. Ook stellen ze dat er in nieuwe apparatuur of productiecapaciteit is geïnvesteerd.
Dat zal allemaal beslist waar zijn, maar er spelen nog enkele factoren die echter vaak over het hoofd worden gezien. Veel generieke medicijnen dragen het stempel van een bulkmedicijn met een lage marge waar nog maar weinig aan te verdienen valt. Het gevolg is, dat nog maar weinig farmaceuten er brood in zien om het op de markt te brengen. Het komt steeds vaker voor, dat er nog slechts een of twee producenten van een alledaags generiek medicijn zijn. De uitkomst laat zich dan gemakkelijk raden. De prijs gaat snel omhoog totdat ook andere producenten geïnteresseerd raken. Dan gaat de prijs weliswaar omlaag maar nooit meer naar het oude, lage niveau. Een mooi voorbeeld daarvan is Cyclophosphamide, een kankermedicijn dat al zeker vijftig jaar oud is. Tussen 2007 en 2014 was Baxter International de enige producent van dat medicijn. Bedroeg in 2007 de omzet van dit medicijn nog slechts $ 8 miljoen, in 2014 waren de verkopen opgelopen naar $ 463 miljoen. Aan het einde van 2014 heeft Novartis dit marktsegment betreden met de belofte het medicijn 10% goedkoper aan te bieden!
Figuur 2....evenals Teva Pharmaceuticals
Het aantal partijen in de markt loopt niet alleen terug, omdat de meesten zich terug trekken. Het aantal partijen loopt sowieso terug door het grote aantal fusies en overnames. Zo heeft dit jaar Teva Pharmaceutical, een grote generieke producent, de generieke divisie van het Britse Allergan overgenomen. Mede door dit soort overnames groeit de onduidelijkheid over het ongestoorde aanbod van medicijnen en zijn partijen bereid elke verhoging te slikken. De winnaars zijn uiteraard de producenten die zeer wel in staat zijn om dit soort buitenkansjes volledig uit te melken en zo hun toch al niet slechte winstcijfers verder op te vrolijken.
Disclaimer: Bovenstaand artikel is geen professioneel beleggingsadvies en het is ook geen uitnodiging om te gaan beleggen. Beleggen brengt kosten en risico’s met zich mee. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Het artikel is louter de persoonlijke mening van de auteur.