() () () () () () ()

Beurshalte Nieuws Beursnieuws en de laatste beursupdates over aandelen, aandelenmarkten, AEX, grondstoffen, vastgoed en meer.

Extreme volatiliteit keert terug op de internationale oliemarkten

0 Comments
1649
10 feb 2017

De geschiedenis leert geen lessen, maar het is de moeite waard de geschiedenis goed te bestuderen. Dat geldt zeker voor de oliemarkt. Amerikanen en Europeanen hebben OPEC vaak beticht van manipulatie van de  prijs, maar zeker de Amerikanen zijn geen haar beter. Tusen 1930 en 1970 blonken ze uit in het manipuleren van het olie-aanbod en legden aldus een bodem onder de prijs. In die jaren legde de Amerikaanse overheid oliemaatschappijen en individuele staten de verplichting van productiequota’s op om zo te voorkomen dat prijzen te heftig op en neer zouden bewegen. Op die manier werden de belangen van de sector, burgers, beleggers en overheid het best gediend, zo was de gedachte.

Het beleid van toen staat haaks op de structurele veranderingen die de internationale oliemarkten te wachten staan. Die veranderingen kunnnen grote gevolgen hebben voor de oliesector, maar ook voor de economische groei, de internationale veiligheid en het milieu. Het afgelopen decennium schoten olieprijzen in snel tempo omhoog en omlaag. Het luidde het einde in van OPEC als manager van het aanbod en de  terugkeer van de vrije markt. Het resultaat zal naar alle waarschijnlijkheid zijn dat prijzen over een lange termijn heftig gaan bewegen. Dat brengt grote financiele, economische en geopolitieke risico’s mee voor de burger, bedrijfsleven en overheden.

Het beeld van prijsbewegingen is eigenlijk zo oud als de olieindustrie zelf. Vraag en aanbod reageerden traag op prijsbewegingen en opslag was duur en de capaciteit beperkt. Het was voor producenten en overheden het startsein om te proberen het aanbod in goede banen te leiden. Dat beleid was niet onsuccesvol. Het ontakelen va Standard Oil in 1911 maakte een einde aan een periode van relatieve rust op het prijsfront. De aanhoudende onrust op het prijzenfront bezorgden de industrie en de overheid hoofdbrekens, omdat olie onmisbaar was geworden. De onrust hield aan tot 1931. In dat jaar zakten prijzen zo diep weg, dat Texas en Oklahoma militairen naar de olievelden stuurden om het sluiten van de nodige bronnnen af te dwingen. Het was het begin van een vier decennia durende samenwerking tussen het Witte Huis en de olieindustrie om het aanbod te quoteren. Het succes was enorm, want de prijsstabiliteit was indrukwekkend.

In 1972 brak een nieuwe periode aan. De productie in de VS begon te dalen en in het Midden Oosten bleek OPEC zeer wel in staat het aanbod en de olieprijs naar eigen inzicht te managen. Het succes van OPEC was niet vergelijkbaar met dat van Texas in de decennia daarvoor. Ongeveer 10 jaar geleden is een einde gekomen aan de dominantie van OPEC. Prijzen schoten van een hoogte van $ 145 per vat naar een dieptepunt van $ 26 in februari 2016.

De opzet van Texas en OPEC was niet alleen  op korte termijn te stabiliseren, maar om ook zekerheid te bieden voor de langere termijn. Dat is absolute noodzaak, omdat olie toen en nu een centrale rol in de wereld speelt. Heftige prijsschommelingen verkort de planningshorizon van bedrijven, schrikt investeringen af met alle economische gevolgen van dien. Heftige prijsbewegingen kunnnen zelfs het monetair beleid van centrale banken in de wielen rijden, voor recessies zorgen en zelfs oorlog en terrorisme uitlokken.

Bezien vanuit dat perspectief is het niet vreemd dat sommge partijen in de VS niet blij waren met de prijsval die in 2014 inzette. Ze riepen OPEC op om de productie terug te schroeven. Sommige van deze partijen heben goede hoop dat de overeenkomst tussen Rusland en OPEC het begin zal zijn van een betere afstemming tussen vraag en aanbod. Die hoop is waarschijnlijk vals. In februari begonnnen gesprekken over beperking van de productie maar sindsdien is de procutie met 1,4 miljoen vaten per dag toegenomen. Het overaanbod is zodoende eerder toe- dan afgenomen. Dat feit ondergraaft min of meer de duurzaamheid van het akkoord en geeft een meer ad hoc karakter, zoals in de geschiedenis wel vaker gebeurt is. Het geeft geen structurele rust op de markt.

De (nabije) toekomst gaat zodoende meer en meer op het verleden lijken met sterke schommelingen in vraag en aanbod, uitmondend in politieke onrust. Evenals in het grijze verleden is er op dit moment geen allesbepalende swing producer om de prijsbewegingen naar eigen inzicht te beteugelen. Het ontbreken van een compas op de oliemarkt zal veel gaan vragen van consumenten, bedrijven en overheden. Ze moeten slimmmer en innovatiever worden om de schommelingen het hoofd te bieden. Dat is geen geringe opgave, zo laat de geschiedenis zien. Een vrije oliemarkt is een mixed blessing!

Word nu lid. Het is gratis.

Aanmelden>

Disclaimer: Bovenstaand artikel is geen professioneel beleggingsadvies en het is ook geen uitnodiging om te gaan beleggen. Beleggen brengt kosten en risico’s met zich mee. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Het artikel is louter de persoonlijke mening van de auteur.

0.0
Laatst gewijzigd op: -/-
Related Articles: Inflatie? We zijn terug in pre-industriƫle tijden De inflatie is terug Big Oil is weer helemaal terug van weggeweest Goldman Sachs is terughoudend over aandelen OMFIF: "Goud maakt terugkeer als monetaire reserve" Internationale handelsverdragen schaden de welvaart De couponknipper is terug Zijn we terug in de Jaren Dertig? Krijgen economen en beleidsmakers eindelijk hun verstand terug? Dance macabre op de internationale financiƫle markten
olie olieprijs