In hun zoektocht naar rendement hebben veel obligatiebeleggers de laatste jaren de blik gericht op dividendaandelen. Zeker de grote, internationaal werkende bedrijven in de Verenigde Staten hebben op de aandacht van deze nieuwe clientèle gereageerd door het dividendrendement gestaag te verhogen en door steeds grotere bedragen vrij te maken voor de inkoop van eigen aandelen. Die bedrijven zaten toch al op stapels ongebruikte liquiditeiten, omdat ze, met het oog op de onzekere situatie, liever niet investeerden.
In Europa is het rendement op staatsobligaties veelal negatief geworden en ook in dit deel van de wereld gaan beleggers op zoek naar een alternatief. En ook hier zitten bedrijven op stapels geld. Ook hier reageren de corporates door het dividend te verhogen. In 2014 reserveerden bedrijven uit de Eurofirst 300 een totaal bedrag van € 187,3 miljard om als dividend uit te keren. Dat was ruim 10% meer dan in 2013. Toen ging het om een bedrag van € 169 miljard. Voor 2015 zal de verhoging met 7% wat bescheidener uitvallen en uitkomen op € 200 miljard.
Het zijn vooral de banken, die voor de gestage stijging zorgdragen. Hun reserveringen bedroegen in 2014 16% van het totaal, tegen 13,5% in 2013. Door de uitkering fors te verhogen hopen ze beleggers te verlokken, die een beetje kopschuw worden door de groeiende berg regelgeving voor banken. Koploper is het Spaanse Banco Santander, dat in 2014 een bedrag uittrok van € 7,72 miljard op ruime afstand gevolgd door het Zwitserse Nestlé dat € 6,62 miljard reserveerde voor dividenduitkeringen.
Ondanks deze royale opstelling blijven de Europeanen achter bij hun Amerikaanse collegae. In de VS stegen de dividendenuitkeringen met 12% ten opzichte van 2013 en dit jaar zal de stijging waarschijnlijk 9% bedragen. Met 6% was het gewicht van de Amerikaanse veel minder dan van hun Europese collega.
De payout ratio, het deel van de netto winst dat bedrijven reserveren voor het dividend, gaat eveneens omhoog. Bedroeg de payout ratio in 2010 nog ‘slechts’ 44% van de netto winst, in 2014 was dat percentage al opgelopen naar 53%. De hoogste payout vinden we in de sector utilities met een percentage van 73%. Dat klinkt enorm, maar in 2013 beliep de payout nog 85% van de nettowinst. Op de tweede plaats komen de telecoms met een payout van 65%, op de voet gevolgd door de oliemaatschappijen met 62%. De oil majors hebben hun payout in 2014 met meer dan 20% verhoogd. Die forse verhoging was nodig om ontevreden beleggers tevreden te stellen. Die waren van mening, dat hun belangen geschaad werden door de torenhoge investeringen van de bedrijven. Het is maar de vraag of de oliemaatschappijen de hoge payout kunnen handhaven nu de winsten zo onder druk staan door de lage olieprijzen. Daar staat tegenover dat bedrijven niet graag het dividend verlagen, omdat beleggers hier vaak geen genoegen mee nemen. Bovendien hebben de oil majors een naam te verliezen als het gaat om het uitkeren van dividenden. De kans, dat ze daadwerkelijk gaan verlagen is met andere woorden niet zo groot.